حسين مير حيدر
139
مبانى علمى غذا درمانى و رژيم هاى غذايى و كاربرد گياهان شفابخش در پيش گيرى و درمان بيماريها ( فارسى )
اكسيد كنندههاى نيرومند است حتى از اين نظر از ويتامين E و يا ضد اكسيدكنندههاى شيميايى BHA و BHT نيرومندتر است . اين خاصيت ضد اكسيدكننده بودن زنجبيل آن را در رديف داروهاى مقابله با عفونت و مسموم شدن كبد و همچنين بيماريهاى عروق قلب قرار مىدهد . در يك تحقيقى كه در بين گروهى از زنان دانماركى داوطلب بين سنين 25 تا 65 ساله به عمل آمده به عدهاى از آنها روزانه 70 گرم پياز خام و به عدهء ديگر روزانه 5 گرم زنجبيل خام براى مدت يك هفته داده شد . و مقدار توليد ترومبوكسان « 1 » آنها اندازهگيرى شد و مشاهده شده است كه در آنها كه زنجبيل خوردهاند مقدار توليد ترومبوكسان كه عامل لخته شدن خون است 60 درصد كمتر از توليد آن در عدهاى است كه پياز خوردهاند . زنجبيل در استعمال خارج از قرمزكنندههاى مخاط و پوست است و بنابراين ارتباط استفاده از آن براى تسكين دنداندرد و سردرد مورد تأييد قرار دارد .
--> ( 1 ) . Thromboxane .